Stableford is Strokeplay
21 oktober 2010Het is inspirerend om te ervaren, dat mensen weten dat je in de Regel- en Examencommissie zit en met allerlei vragen en situaties bij je komen. Blijf daar vooral mee doorgaan. U kunt me gewoon aanspreken, maar een vraag mailen naar regels@zeegersloot.nl werkt natuurlijk ook.
Stableford
We spelen op de club veel Stableford wedstrijden en als mensen voor zichzelf spelen houden ze ook meestal de telling op basis van Stableford bij. Daarom verbaast het me dat veel mensen niet weten, dat Stableford een vorm van Strokeplay is. Als er dan een vraag wordt gesteld en ik het antwoord in het Regelboekje aanwijs onder Strokeplay kijken ze heel verbaasd: ‘we spelen toch Stableford?’
Een Stableford wedstrijd is een vorm van Strokeplay, waarbij elke hole tegen een vaste score wordt gespeeld. De Regels voor Strokeplay zijn van toepassing voor zover ze niet afwijken van een paar specifieke regels. De belangrijkste verschillen zijn:
(1). de telling wijkt af, daar ga ik verder niet over uitweiden.
(2). omdat je bij een slechte score op een hole geen punten meer krijgt, mag je je bal oppakken.
(3). het bepalen van de eer wijkt ook af. In Strokeplay heeft de speler de eer, die op de vorige hole de laagste (bruto) score heeft behaald. Bij Stableford telt de laagste netto score. M.a.w. de speler met de meeste Stableford punten heeft de eer.
(4). tenslotte kunnen straffen afwijken. Bij standaard Strokeplay zijn er omstandigheden dat een speler wordt gediskwalificeerd voor de wedstrijd. Dat kan bij Stableford ook, maar er zijn ook voorbeelden dat een speler alleen wordt gediskwalificeerd voor de hole waarop de overtreding plaats vindt. Voor belangstellenden: lees Regel 32 er eens op na.
Ik verklaar mijn bal ‘lost’
Een leuk voorval deed zich voor tijdens een Stableford wedstrijd op hole 10. Een dame slaat haar bal van de tee rechts in de bosjes en ze besluit een provisionele bal te slaan, die keurig midden op de fairway belandt. De flight loopt naar haar eerste bal en vindt deze. Hij ligt echter erg ongelukkig, dus de dame in kwestie spreekt de historische woorden: ‘ik verklaar mijn bal lost’. Zij raapt haar bal op en speelt verder met haar provisionele bal. Haar marker vindt het allemaal goed.
Een bal is per definitie ‘lost’, bijvoorbeeld als die niet binnen 5 minuten is gevonden of geïdentificeerd. Als je je bal vindt is dat nog gewoon de bal in spel en kun je niet zomaar verklaren dat hij ‘lost’ is. Als hij slecht ligt, kun je de bal wel onspeelbaar verklaren. Dus terug naar (in dit geval) de afslagplaats, of in een rechte lijn droppen tussen de hole en de vindplaats van de bal of droppen binnen 2 stoklengten. ‘Ja maar’, zullen sommigen zeggen, ‘ik heb toch een provisionele bal geslagen? Dan hoef ik toch niet terug naar de afslagplaats? Bovendien ligt die zo mooi midden op de fairway.’ Helaas, als je ervoor kiest om een nieuwe bal te slaan, mag je niet de provisionele bal daarvoor gebruiken. Die heb je geslagen voor het geval de eerste bal onvindbaar zou zijn, niet voor het geval hij onspeelbaar is. Je moet gewoon terug naar de tee en opnieuw slaan, met het risico, dat je de bal weer in de bosjes slaat.
De speelster had wel direct naar haar provisionele bal toe kunnen gaan om die te spelen in plaats van haar eerste bal zoeken. Als je namelijk de provisionele bal speelt van een punt, dat voorbij het punt ligt waar de eerste bal vermoedelijk ligt, dan wordt de provisionele bal de bal in spel en is de eerste bal per definitie ‘lost’. Maar dat knaagt wel natuurlijk, want zo’n mooi balletje niet gaan zoeken is zonde en misschien ligt die toch wel speelbaar. Moeilijke keuze!
In dit geval heeft de speelster een verkeerde bal gespeeld (2 strafslagen) en omdat ze haar fout niet heeft hersteld voordat ze afsloeg van tee 11 had ze moeten worden gediskwalificeerd. Maar omdat het een Stableford wedstrijd betrof, geldt de diskwalificatie alleen voor hole 10 en niet voor de wedstrijd.
Overigens had de marker de verantwoordelijkheid om in te grijpen en niet klakkeloos het gedrag van de speelster te volgen.
(Relevante regels: 27 en 28).
Identificeren van de bal
Een ander waargebeurde situatie deed zich voor tussen holes 13 en 17. Speler A slaat af op hole 17, haalt zijn bal om en die belandt in de rij bomen die grenst tussen de holes 17 en 13. Speler B slaat af op hole 13, ook hij haalt zijn bal om en die bal belandt eveneens in diezelfde rij bomen. Speler A is eerder bij de bal (waarvan hij denkt dat het de zijne is) en slaat hem richting green. Op dat moment komt speler B en begint naar zijn bal te zoeken, die overigens niet wordt gevonden. De 2 spelers raken in gesprek en het ongelooflijke blijkt: ze spelen beiden met dezelfde bal; hetzelfde merk, hetzelfde volgnummer en hetzelfde sponsorlogo! Hoe krijgt iemand het verzonnen. Speler A besluit dat hij zijn bal heeft gespeeld en speler B, die zijn bal niet kan vinden, besluit dat zijn bal is weggenomen door een outside agency. Hij dropt een nieuwe bal en speelt zonder strafslagen verder.
Iedere speler behoort zijn bal te voorzien van een kenteken. ‘Behoort’ betekent dat het niet verplicht is, maar wel aanbevolen. Geen van beide spelers had zijn bal gemerkt en dus hebben ze hun eigen bal niet kunnen identificeren. Daarom hebben ze allebei een verloren bal en ze hadden terug moeten gaan naar de tee om daar hun derde slag te spelen. Nu hebben ze ieder een verkeerde bal geslagen. Dat betekent 2 strafslagen en omdat ze hun fout niet hebben hersteld voor het afslaan op de volgende tee hadden ze gediskwalificeerd moeten worden. Ook hier betrof het een Stableford wedstrijd, dus zou de diskwalificatie alleen gelden voor de holes 17 (speler A) en 13 (speler B).
Kortom, ik adviseer iedereen om zijn of haar bal met een specifiek kenteken te merken.
(Relevante regels: 6, 12, 27 en Decision 27/10).
Namens de Regel- en Examencommissie
Gerard Huijgen